Czeczenia: śledztwo w sprawie zbrodni dokonanej przez państwo
Le Monde, 22.01.09

Umar Israilov czuł się zagrożony. Na siedem miesięcy przed swoją śmiercią od kul w dniu 13 stycznia, na ulicy w Wiedniu, w Austrii, temu młodemu uchodźcy czeczeńskiemu mającemu 27 lat, byłemu bojownikowi walczącemu z siłami rosyjskimi, złożono w końcu maja 2008 roku tajemniczą wizytę.

Przybywszy z Groznego, niejaki Artur Kurmakaev wyjaśnił mu, że pracuje dla Ramzana Kadyrowa, prezydenta Czeczenii (Federacja Rosyjska), którego Kreml usadowił przy władzy w trakcie wojny. Wysłannik coraz bardziej zwodzi i grozi. Oferuje pieniądze. Tłumaczy, że powierzono mu zadanie przekonania Umara do powrotu do Czeczenii, i przede wszystkim wycofania skargi, którą wniósł do Europejskiego  Trybunału Praw Człowieka w kwestii stosowanych tortur.

W swoim raporcie "W ogniu: łamanie praw człowieka w konflikcie o Osetię Południową" organizacja podkreśla, że podczas sierpniowego konfliktu zbrodni dopuszczały się wszystkie strony: Gruzini, Rosjanie i Osetyńczycy. „Wskazywanie na to, która strona rozpoczęła wojnę, albo dokonała gorszych zbrodni mija się z celem, którym jest wskazanie wszystkich odpowiedzialnych za prześladowania i śmierć cywilów” - ogłosiła Human Rights Watch. „Wszystkie strony wykazały lekceważenie dla prawa międzynarodowego” mówiła Tatiana Łokszyna.
Raport opisuje jak oddziały osetyńskie niszczyły gruzińskie wioski, dopuszczając się przy tym grabieży, bicia, zastraszania, gwałtów  oraz mordowania mieszkańców. Rosjanom organizacja zarzuca używanie niecelnych rakiet Grad, ostrzał pojazdów cywilnych w Gori, używanie bomb kasetowych oraz przyzwolenie na zbrodnicze działania osetyńskim bojówkom.  „Zamiast chronić cywili rosyjskie wojska pozwalały Osetyńcom, którzy podążali za ich kolumnami, grabić i niszczyć gruzińskie domy, oraz zabijać, bić, gwałcić i grozić cywilom - pisała Rachel Denber, szefowa regionalnego oddziału HRW. Nie bez winy są również Gruzini. HRW oskarża ich o nie liczenie się ze stratami wśród cywilów (np. w Cchinwali) używanie rakiet Grad, bomb kasetowych. „Użycie bardzo niecelnych rakiet Grad w obszarach gęsto zaludnionych ukazuje brak poszanowania dla bezpieczeństwa cywilów” - brzmi jeden z zarzutów pod adresem Tbilisi.

Raport HRW został przesłany Międzynarodowemu Trybunałowi ds. Zbrodni Wojennych w Hadze.


Źródło:wiadomości.gazeta.pl, tvn24.pl

Human Rights Watch's  w swoim rocznym raporcie, który został wydany 14 stycznia opisuje sytuację na Północnym Kaukazie. Wyraża opinię, że konflikt zbrojny w tej chwili ucichnął i " trwa znaczna odbudowa” w stolicy Groznym. Wciąż trwa jednak bezprawie „Siły bezpieczeństwa lojalne wobec czeczeńskiego prezydenta Ramzana Kadyrova sięgały do wykorzystania tortur i nielegalnych aresztowań, szczególnie przeciwko podejrzewanym o wspieranie buntowników”. „Rośnięcie atmosfery zastraszania zaszczepiona przez rząd w Czeczenii, który  hamuje kontrolę przestrzegania  prawa człowieka i odpowiedzialność za ich łamanie”- czytamy w "World Report 2009". Human Rights Watch's  przytacza, powołując się na lokalne grupy  obrony praw człowieka, że  liczba "niewyjaśnionych zniknięć" w Czeczenii trwa. W zeszłym roku zanotowano 30 uprowadzenia, w tym pierwsze 10 zniknięć odnotowano między styczniem a wrześniem 2008 r. Jednocześnie, raport oświadcza, że podjęto  niewiele wysiłków by wyjaśnić te sprawy, podobnie jak w przypadku pozostałych 5,000 ludzi, którzy „przepadli” w Czeczenii od 1999 r.

Komsomolskoje to mała czeczeńska wioska która stała się świadkiem kolejnego ludobójstwa podczas wojny w Czeczenii. Według czeczeńskiego dowódcy Gełajewa, w walkach o tą wieś  (luty- marzec 2000 r.) brało udział ok. 420 bojowników. Jak wspomina: „ Nie ukrywam, że w Komsomolkoje ponieśliśmy porażkę, jej przyczyna jest jedna: zabrakło nam amunicji. Nasi bojownicy bardzo dobrze radzą sobie z granatnikami przeciwpancernymi, mieliśmy je, ale nie było do nich pocisków...”.  Mieszkańcy wioski podczas walk trwających od 5 do 18 marca 2000 r., traktowani byli jak żywa tarcza dla Rosjan.