Autobiograficzny zapis Kowaliowa, człowieka legendy, biofizyka, wielkiego humanisty, prekursora walki o prawa człowieka w Rosji.

W pierwszej części książki autor ukazuje realia życia w Rosji sowieckiej, wpływ władzy stalinowskiej na środowisko naukowe, przejawy niszczenia opozycji. Widzimy sowiecką Rosję lat 30-tych, w której szerzył się terror kolektywizacji, niosący za sobą tysiące ofiar i deportacji. Następnie autor ukazuje powstawanie i rozwój ruchu dysydenckiego w latach    60–tych. Kowaliow był organizatorem wielu listów protestacyjnych, członkiem moskiewskiej grupy Amnesty International. W roku 1972 zaczął redagować „Kronikę wypadków bieżących”, biuletyn zawierający szczegółowe opisy prześladowań politycznych, informacje o towarzyszących im przypadkach łamania praw człowieka, oraz informacje o odbywających się w Związku Radzieckim akcjach na rzecz ochrony praw człowieka. Dwa lata później pod zarzutem antyradzieckiej agitacji i propagandy został skazany na 7 lat łagru o zaostrzonym rygorze i 3 lata zesłania na Kołymie.

Druga część książki dotyczy sytuacji w Rosji na początku lat 90-tych. Po powrocie do Moskwy w 1987 roku autor czuje pierwsze powiewy nowego myślenia. Trzy lata później wybrano go na deputowanego do Rady Najwyższej Federacji Rosyjskiej. Zostaje Przewodniczącym Komisji Praw Człowieka ONZ, następnie przewodniczącym Komisji Praw Człowieka przy Prezydencie FR.

Po wybuchu wojny w Czeczenii stał się zagorzałym przeciwnikiem polityki Kremla, jest zwolennikiem pokojowego rozwiązania konfliktu. Kowaliow ukazuje motywy podjęcia działań wojennych w Czeczenii, liczne intrygi będące efektem osobistych ambicji i poplątanych interesów różnych grup nacisku. Za podstawową przyczynę czeczeńskiej tragedii uznaje mechanizm sprawowania władzy jaki wytworzył się w Rosji pod koniec 1994 roku, pozbawiony jakiejkolwiek kontroli publicznej.

W czerwcu 1995 roku, w związku z kryzysem w Budionnowsku, uczestniczył w rozmowach z Szamilem Basajewem, które doprowadziły do porozumienia w sprawie uwolnienia zakładników, dając początek pokojowemu rozwiązaniu konfliktu. Kowaliow zrezygnował z funkcji przewodniczącego Komisji Praw Człowieka przy Prezydencie FR. Zarzucił Borysowi Jelcynowi odstąpienie od zasad demokratycznych i obarczył go odpowiedzialnością za krwawy konflikt w Czeczenii.

Książka nie ukazała się nigdy drukiem w Rosji. Polski przekład jest drugim światowym wydaniem.