Mają uświadomić Rosjanom jak okrutni są czeczeńscy terroryści oraz kto sobie z nimi najlepiej poradzi. Zdaniem autorów zamachy na domy mieszkalne w Bujnaksku, Moskwie oraz Wołgodońsku były dziełem służb specjalnych, a najbardziej ukazała to nieudana próba wysadzenia domów mieszkalnych w Riazaniu. Nagle zamach terrorystyczny okazuje się ćwiczeniami służb specjalnych a worki heksogenu- cukrem. To nic, że sprawa miała świadków w postaci mieszkańców, to nic, że cukier trzeba było badać 3 miesiące by okazał się być cukrem.
Na niekorzyść wpływa także sposób przeprowadzania akcji ratunkowych podczas ataku na teatr na Dubrowce czy ataku na szkołę podstawową w Biesłanie. Zbyt wiele tragedii ludzkich i ich rozgoryczenie powoduje, że oficjele na rocznicowe spotkania w imię pamięci zmarłych przyjeżdżają, oddają cześć, ale jakoś nikt ich nie widział i nie słyszał. Ukazują się potem modlący w wieczornych wiadomościach.
Relacja z pracy Saszy w FSB dość dokładnie pokazała mechanizm działania służb, nielegalnego zarabiania poszczególnych jej członków, zabijania na zlecenie, powiązania z lokalnymi mafiami. Skompromitowała wiele osób i tak niewielu pochwaliła. Niestety wiele z nich nie żyje bądź odsiaduje kolejny absurdalny wyrok. Nie trzeba wspominać jak blisko służby specjalne są związane z polityka. Przeciętny człowiek nie zdaje sobie z tego sprawy. Widzi w telewizji prezydenta Władimira Putina, wie, że nie jest demokratycznym przywódcą i że w jego kraju nie dzieje się najlepiej, ale toleruje to. Lektury takich książek jak powyższe bądź autorstwa Anny Politkowskiej pokazują ze szczegółami brutalną politykę władz rosyjskich, nieposzanowanie podstawowych praw człowieka i bezsilność społeczeństwa, które staje się o raz bardziej apatyczne wobec nowych zdarzeń.
Książka „Wysadzić Rosję” jest w Rosji zakazana. Jeden z jej współautorów nie żyje, prawdopodobnie otruty przez FSB. Wiele osób, które miały zatargi ze służbami mieszka teraz za granicą i ani im się śni wracać, mimo miłości jaką dażą Rosję.
Autorzy przedstawili z wielką dokładnością argumenty potwierdzające tezę, że za zamachy na domy mieszkalne odpowiadały służby specjalne, a nie czeczeńscy separatyści.
Wzrusza epilog, będący dekretem prezydenckim, w którym brakuje tylko daty. Wzrusza pewność autorów w to, iż ten dekret zostanie kiedyś ogłoszony, bo inaczej jaki sens miało by pisanie tej książki.
Przeraża śmierć Saszy, Ani Politkowskiej, że jednak ten dekret będzie musiał jeszcze poczekać na swoją datę.


Aleksander Litwinienko (Sasza)- podpułkownik tajnych służb specjalnych zwalczający organizacje terrorystyczne i przestępczość zorganizowaną. Więziony po tym jak w 1998 r. publicznie ujawnił bezprawne rozkazy jakie otrzymał od kierownictwa FSB. Zmarł 23 listopada 2006 roku w Londynie otruty polonem.
Jurij Felsztinski- z wykształcenia historyk Moskiewskiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego.