Redaktorzy naczelni Kavkaz Center chcieliby przedstawić tobie wywiad z amerykańskim Mudżahid'em Collins'em Aukai'em, który został opublikowany w „Washington ProFile" w edycji internetowej.
Collins Aukai jest Amerykaninem, który przeszedł na Islam i wybrał muzułmańskie imię Abu Mudjahid. Walczył w Czeczenii pod dowództwem Emira Khattaba. Collins Aukai ma 28 lat. W 1995 i 1999  brał udział w części zbrojnych operacji w Czeczenii. W Czeczenii Collins stracił nogę. Collins twierdzi, że  wrócił do domu, ponieważ Czeczeni poprosili go by tak zrobił, by zebrał pieniądze i zdobył zapasy lekarstw. W Stanach Zjednoczonych były Mujahid opublikował książkę zatytułowaną "Mój Jihad".

Q.: Dlaczego wybrałeś walkę w Czeczenii, w przeciwieństwie do innych?

Collins A.: Nie było zupełnie innych opcji. Bośnia zaczynała się kończyć i był Kaszmir i inne miejsca. Ale Czeczenia była dla mnie, bardzo wyraźna. Te są moje  przyczyny, domyślam się - nie chcę żadnej szarości zamieszanej tam, to jest tylko czarne i białe - to są Czeczenii przeciw Rosyjskiej Armii, klasyczny przypadek małych ludzi odpierających najeźdźcę. Domyślam się, że to był powód, dla którego wybrałem Czeczenię - to było tylko tak wyraźne

.
Q.: Jaka była Czeczeńska perspektywa na wojnie? Jak oni oczekiwali, że to się skończy ?

Collins A.: Większość wojowników wyczuwała ten sam sposób - zwycięstwo nie było nawet pytaniem. Oni wiedzieli, że to zajmie trochę czasu i sporo wysiłku, ale nie myślę, że kiedykolwiek spotkałem kogoś, kto wątpił, że oni skończyliby wygrywając w końcu. Oni byli przekonani, że  pokonają Rosjan i oczekiwali oczywiście, że  wtedy byliby w pełni niepodlegli. To było niewątpliwie ich duże pragnienie - być kompletnie niepodległymi i żyć ich życiem na sposób, który oni chcieli.

Q.: Czy spotkałeś jakiegoś z Czeczeńskich liderów ?

Collins A.: Byłem pod Khatab'em przez pewien czas i on był liderem zagranicznych ochotników. I spotkałem Generała Basaev'a i spotkałem wielu dowódców polowych. Nigdy nie spotkałem Maschadov'a..

Q.: Kto to kontrolował ?

Collins A.: Dowódcy polowi. Basaev był niewątpliwie najbardziej wpływowym dowódcą polowym. Był jeszcze jeden w tamtym czasie, który był bardzo potężny - Ala Udin, który został zamordowany wkrótce potem. To był główny dowódca polowy jak Basaev, który decydował jakie operacje będą miały miejsce, i gdzie, i jaki kierunek obierze wojna.

Q.: Jakie było twoje ogólne wrażenie strategii Czeczeńskich przywódców ?

Collins A.: Było niedużo przywódców - Basaev i ci inni dowódcy polowi nazywani strzałami, ale to nie było jak jakaś forma oficjalnego przywództwa. Niektórzy z nich współpracowali razem luźno czasami i oni byli wszyscy w tym samym zespole oczywiście, ale oni wszyscy dość znacznie zabrali się za ich własną sprawę i osobiście myślę, że dlatego oni byli tak skuteczni w walce z  Rosjanami - ponieważ  nie mieli żadnego ustalonego przywództwa, żadnej rady dowodzącej, tak żeby władać. I tak samo, nie było pod żadnym względem dla Rosjan istotnych celów w formie liderów. Jeżeli oni pochwyciliby jedną osobę, ktoś inny zająłby jego miejsce.

Q.: Czy możesz opisać twoje zetknięcia z rosyjskimi siłami - jaki rodzaj potyczek byli tam, jak oni zachowali się, jaka był ich strategia?

Collins A.: Miałem kilka spotkań z nimi, od nie gwałtownych najzupełniej sytuacji, aż do walki, niegwałtowne były czasami, mielibyśmy odkrycie kart, więc mówię - rosyjscy generałowie chcieli coś zrobić i dowódcy polowi Czeczenów przyszliby i byłaby dyskusja w środku pola. Miałem dużo kontaktów twarzą w twarz z rosyjskimi żołnierzami w tym kontekście i wtedy była faktyczna walka. Co naprawdę pozostaje ważne, najbardziej związane z nimi, jeżeli miałbym opisać ich, jest całkowity brak zachowywania jak nowoczesna armia. Na przykład , mnie i trochę facetów z ostatniej grupy z którymi byłem, robiliśmy dużo rozpoznań we wzgórzach i zawsze szukaliśmy celów. Jednego dnia robiliśmy rekonesans bazy rosyjskiej armii i została zaatakowana.
Byliśmy za wzgórzem, więc nie widzieliśmy rozpoczęcia ataku początkowo ale usłyszeliśmy to, więc kontakt radiowy i wywołaliśmy z powrotem naszą bazę i faceci w bazie mieli silniejsze radio, by wywołać i spytać, kto atakował bazę. I każdy powiedział, że - to nie my, to nie my i próbujemy dojść do wniosku - kto to do diabła jest w takim razie? Więc okazało się , że to  Rosjanie zwalczali Rosjan. I nie znam przyczyny, ale wiele  razy,  było tak, że, jeden rosyjski dowódca batalionu potrzebował jakiejś amunicji, albo być może jedzenia albo obuwia, on szedł do innego dowódcy i próbował przekonać  go i ten dowódca odmówiłby i oni rzeczywiście zajęliby się  wzajemną walką.
Nie mówimy o kilku strzałach z broni palnej, mówimy o czołgu przeciw czołgowi, helikopterze przeciw helikopterowi. Teraz, to nie miało miejsca na porządku dziennym, ale to następowało całkiem często. Oni byli tak całkowicie zdezorganizowani - jeden rosyjski dowódca zdecyduje, że on zajmuje tę całą wieś i gwałci i plądruje - nie myślę, że rosyjski system dowodzenia potępiłby takie działania, chociaż jestem pewny ,że oni nie pochwalali też tego. Ale to było zasadniczo po prostu - każdy dla siebie.

Q.: Jak dokładne są informacje  opublikowane w mediach Stanów Zjednoczonych o wojnie w Czeczenii?

Collins A.: Nie myślę, że oni są całkowicie dokładni, nie myślę, że jakaś książka napisana dzisiaj albo jakieś sprawozdanie zrobione o Czeczenii jest dokładne z powodu prostego faktu, że oni nie rozumieją jakie są zakorzenione przyczyny  za konfliktem w Czeczenii, który oczywiście ciągnie się wstecz od setek lat. I dużo ludzi nie rozumie, że Czeczeni byli i pozostali b Muzułmanami i, że Khatab i inni ochotnicy nie przynieśli założenia do Czeczenii, oni nie przynieśli założenia  jihad'u. To było coś co było z Czeczenami przed nimi. To była muzułmańska walka zanim obcokrajowcy kiedykolwiek postawili stopę w Czeczenii. Tak wszystkie sprawozdania i wszystkie książki, które przeczytałem o Czeczeni, oni nie wydają się zrozumieć, że to nie były osoby postronne, które przyniosły Islam do Czeczenii i oni nie rozumieją, że walka Czeczenii to nie jest Wietnam albo Korea, gdzie masz kraj podzielony po połowie i jedna strona jest dla Rosji i inna strona toczy jakiś rodzaj wojny rebelianckiej. Jest mała liczba pro-Moskiewskich  sił w Czeczenii, ale powiedziałbym, że 90 - kilka procent Czeczenów jest za walką z rosyjską armią dla niepodległości, więc to są bardzo prosty konflikt i wszystkie sprawozdania, które przeczytałem dalej to komplikują - oni próbują sprowadzać sprawę do tego - «Och, to są buntownicy Czeczeńscy, którzy poruszają ich ludzi i niewinni są złapani w ogniu krzyżowym». Na przykład , patrzysz na sytuację w Groznym kiedy byłem tam w 1999, wojownicy Czeczeńscy - Mujahaddini - i dołączona setka Arabów
pomieszanych  tam,  zsumowani to około 3,000 ludzi, podzielili się  na małe grupy wszędzie w miastach - oni byli obrońcami miast, miasto pozwalało schronić  się  przed wpadnięciem w ręce rosyjskiej armii. Dla cywilów w mieście, ich ostatnią linią ochrony byli ci bojownicy, to nie było tak,  jak gdyby ci buntownicy toczyli jakiś rodzaj zwariowanej wojny i cywile zostali schwyceni w środku - jeżeli ci buntownicy zostawiliby miasto, cywile Czeczeńscy byliby na łasce rosyjskiej armii. Ale przeczytałem wszystkie sprawozdania i to jest: «cywile przywarli w ogniu krzyżowym i blah blah blah» i każdy bojownik w mieście, którego spotkałem był tam z zamiarem bronienia ludności przeciw rosyjskiej armii. Jeżeli ludzie, którzy piszą raporty w sprawie wojny nie mogą się z tym zgodzić , to wtedy…, wtedy nie wiem, to nie wydaje się bardzo precyzyjne dla mnie.

Q.: Jako obcokrajowiec walczący tam, czułeś, że ludzie traktowali ciebie różnie?

Collins A.: Jedyna droga jaką oni traktowali mnie inaczej było traktowanie mnie lepiej. Przez bycie Amerykaninem, przez bycie osobą postronną  przychodzącą walczyć dla nich, to stawia ciebie prawie w królewski stan. Każdy, którego spotkałeś, wychodził ci na przeciw, by być przyjazny. Tylko weź mnie, na przykład - szedłem po cały górach Czeczenii przez cztery albo pięć miesięcy pewny siebie  i nie myślę, że kiedykolwiek spałem na dworze w zimnie, jeżeli byłem kiedykolwiek blisko wsi. Wszystko co musiałem zrobić  było wejście do wsi i cała wieś walczyłaby, gdyby ktoś  chciał wziąć  mnie i nakarmiliby mnie. Oni dosłownie - żadna przesada -  zaoferowali mi ich córki. I, że też jestem uprzejmy ,co udowadniam  mówiąc, że to jest popularne walczyć z Rosjanami. Nigdy nie doznałem uczucia, że tam poruszałem rzeczy i oni obrazili się  na mnie. Byłem mile widziany  jako bohater, który walczył o ich sprawę.

Q.: Jak silny opór jest teraz, w porównaniu do pięciu lat temu?

Collins A.: Tylko rozmyślałbym, ponieważ nie byłem tam ostatnio, ale myślę, że oni są silniejsi. Myślę o ciszy między walką od 1996 do 1999, myślę, że  Basaev i Khatab i inni dowódcy polowi w pełni oczekiwali, że Rosjanie wrócą w domu, ale  nie myślę, że ktoś oczekiwał, że oni pozostaną poza Czeczenią. Myślę, że oni spędzili ten czas mądrze, składując materiały militarne , broń , szkoląc i udoskonalając bardziej taktykę. Zważywszy , że gdy wcześniej, mówiłem, że, oni nie mieli dużej struktury dowodzenia - po wojnie w 1999, oni stworzyli Radę Dowódców Mujahadin'ów, gdzie wszyscy dowódcy polowi luźno spadali pod ten parasol dowódców mujahadin'ów i oni nadal zachowują ich skuteczność jako bojownicy partyzantki, ponieważ, chociaż ostatecznie  plan gry jest zatwierdzony przez radę, to jest pozostawione  dla indywidualnych dowódców polowych jak go przeprowadzić . Więc masz te zespoły  myśliwych - zabójców, które oni wysłali - 12 facetów, 15 facetów - i oni wychodzą i ustalają luźną granicę, w której będą działać, ale inni niż ci,  są zupełnie autonomiczni. I oni są bardzo efektywni -  wędrują przez miasta, wiejskie okolice i szukają sposobności zaatakowania celów.
Nigdy nie widziałem tych zespołów większych niż dwudziestu. Teraz, jeżeli oni chcą rozpoczynać jakiś rodzaj operacji, oczywiście zbiorą się razem w odpowiedniej liczbie, ale tylko tylu z  ilu zespół zabójców się składa,  zwykle stan liczebny oddziału - około dwunastu ludzi. Tych dwunastu, oni bardzo skutecznie się zbroją – tam będzie jeden albo dwóch operatorów RPG, jeden albo dwa PKM karabiny maszynowe, pewna liczba granatników i jednorazowych rakiet Mucha i wtedy  może być snajper.
Więc ta grupa może wziąć  wszystko  co tylko możesz wrzucić na nich i jeżeli patrzysz na codzienną działalność  tych zespołów, myślę nawet właśnie teraz kiedy rozmawiamy, między różnymi miastami oni zabijają około 20-60 rosyjskich żołnierzy dziennie, jeżeli dodasz wszystkie ofiary dla wszystkich zespołów w jednym dniu, oni niszczą przynajmniej 3-4 opancerzone pojazdy dziennie, kilka lekko - opancerzonych pojazdów i sporo  rosyjskich żołnierzy dziennie - o ile oni robią to od wystarczająco długiego okresu czasu, to jest klasyczna strategia wojny partyzanckiej, gdzie oni tylko będą męczyć rosyjską armię.

Q.: Gdzie oni dostają fundusze, by być tak dobrze wyposażeni?

Collins A.: To nie jest takie trudne - oni już dostali ich początkowe bronie w pierwszej wojnie i w czasie ciszy pomiędzy wojnami, amunicja - jest handel tym w górach, oni biorą, oczywiście, co mogą od rosyjskich żołnierzy i wtedy mają też to co oni kupują od rosyjskich żołnierzy. To jest dobrze znany fakt, że nawet za skrzynkę wódki możesz dostać  kilka skrzynek pełnych pakietów amunicji 762 X 54, dołączając skrzynkę granatów. Rosyjscy dowódcy polowi sami sprzedają część amunicji – sprzedają albo handlują albo wymieniają albo jakikolwiek. Nie ma żadnego braku broni - dopóki Rosjanie tam są, zawsze będą bronie, by walczyć z nimi.

Q.: Rosyjska prasa często donosi, że partyzanci są dowodzeni przez obcokrajowców i Arabów powiązanych  z  międzynarodowymi organizacjami  terrorystycznymi. Czy możesz to skomentować ?

Collins A.: To jest tylko absolutny garnek z ****. Khatab - prasa nazywa go jordańskim Arabem, ale on jest Saudyjczykiem i zasadniczo żeby streścić długą  historia , on poszedł, by dołączyć się do walki z Sowietami w Afganistanie  kiedy miał tylko 16 albo 17 lat  - naprawdę młody. On był krótko pod bin Laden'em przez pewien czas, ale  miał własne pomysły,  był młodym energicznym facetem, on wziął jakieś rodzinne pieniądze i stworzył swoją własną grupę. I wtedy kiedy Sowieci wycofali się, on nie przyłączył się do wojny domowej, więc wyjechał do Tadżykistanu, by walczyć Komunistycznym reżimem i wtedy oczywiście w  1995 on pojechał dalej do Czeczenii, by tam walczyć . Tak, on zawsze był tylko wojownikiem na linii frontu - znał bin Laden'a, ale bin Laden był wtedy na liście płac CIA , więc to nie czyni jemu niczego złego.
I wtedy, on zrobił zupełnie jego własną rzecz, nawet jego układ sprowadzania ludzi do i z Czeczenii, jego finanse były ściśle jego własną rzeczą - on nie zawarł sojuszu  jakimiś  innymi bojownikami  jihad'u  albo organizacjami terrorystycznymi. Dla Rosjan, spróbować powiedzieć, że mujahadin jest dowodzony przez ludzi, którzy mają kontakty z międzynarodowymi terrorystami, to jest oczywiście  tylko słaba próba, by spróbować zyskać międzynarodowe poparcie. Nawet amerykańskie  środowisko wywiadowcze potwierdzi, że on nie był na jakiejś  liście  poszukiwanych terrorystów. Jestem pewny, że  Rosjanie  mieli go na wielu listach, ale na arenie międzynarodowej, oni nie mieli żadnego dowodu, że on kiedykolwiek był związany z czegokolwiek i właściwie ja sam, pracowawszy dla FBI powiem, że chociaż oni mieli jakieś zainteresowanie nie jego osobą, wiedziałem oficjalnie, że on nie  rozważał, by być terrorystą, albo kimś mającym jakieś więzi z organizacjami terrorystycznymi, więc to jest tylko naprawdę słaba próba, by spróbować zyskać jakieś międzynarodowe poparcie.

Q.: Wspomniałeś, że była grupa obcych ochotników? Jak duża była ta grupa?

Collins A.: To byli głównie Arabowie i oni byli głównie ludźmi Khatab'a. W latach 1995-96, było być może 40 facetów; podczas pokoju, Khatab sprowadził kilku ludzi lojalnych niemu - inni Arabowie i kilka innych narodowości dołączyło się  tam  - jacyś Chińczycy z muzułmańskiej prowincji, kilku Europejczyków - Niemcy, Anglik, ale tylko kilku. Nawet wtedy, on nigdy nie zwiększył jego szeregów do więcej niż –  200  - bardzo mała liczba ludzi, to nie jest tak, że on miał tysiąc  i tysiące - to mogło być może 200 gdy osiągnęło maksimum. I, chociaż oni przyjmowali rozkazy od Khatab'a, to Khatab przyjmował  rozkazy od Basaev'a, więc  to nie było tak, że byli tymi obcokrajowcami próbującymi z dominować kraj, oni nadal musieli przyjmować rozkazy od Czeczenów, ostatecznie.

Q.: Czy przeszedłeś jakiś trening?

Collins A.: Pierwotnie byłem w obozie Khatab'a  i on nie miał żadnego oficjalnego programu treningu, ale miał właściwą ilość  40 ludzi, dobra ilość z nich była doświadczonymi afgańskimi weteranami. Zawsze miałem jakąś rzecz której próbowałem nauczyć się od innych, bardziej doświadczonych ludzi więc nauczyłem się jakichś rzeczy, ale nie było żadnego oficjalnego treningu wtedy, to była właściwie jedyna krytyką, którą miałem przeciw Khatab'owi. Ale myślę, że później w latach 1997-98, oni ustalili  kilka  form programu treningowego.

Q.: Podczas dni faktycznej walki, czy możesz opisać dla mnie charakterystyczny dzień, jeżeli była taka rzecz?

Collins A.: Moja historia oczywiście była  trochę inna niż grupy Khatab'a i , innych Arabów, którzy tam byli.  Moje doświadczenia były trochę bardziej unikalne, ponieważ byłem w jednym z  tych  zespołów myśliwych- zabójców i spędziliśmy w szronie szukając  celów i okazji, więc nasz dzień nie miał żadnej zaplanowanej struktury. Budzimy się rano i siedzimy dookoła i pijemy herbatę i mówimy co będziemy robili w ten dzień. Jeżeli mieliśmy jakieś cele i okazje, to będziemy planować operację , zaplanowalibyśmy to i przeprowadzilibyśmy  to odpowiednio, ale nie było żadnej zaplanowanej struktury albo czegokolwiek - to była naprawdę tylko grupa wojowników próbujących dojść do najlepszego sposobu, by pokonać rosyjską armię.

Q.: Czy zachowywałeś kontakt  z innymi zespołami myśliwych - zabójców?

Collins A.: Na terenie w którym działaliśmy , byliśmy w regularnym kontakcie z innymi dowódcami polowymi i mieliśmy,  swobodny schemat działania , jeżeli nasza wieś została poddana atakowi moglibyśmy użyć radia, domyślam się , że nazwałbyś  to pomocą i, jeżeli mielibyśmy szczęście, kilka innych grup z przyległych obszarów mogło przyjść i spróbować odbić nas, ale to było gdybanie. I zrobilibyśmy to samo dla innej grupy, która wywołałaby nas, ale zakładaliśmy, że mieliśmy godną zaufania  radiokomunikację, tak naprawdę, byliśmy bardziej zdani na siebie  i, jeżeli chcieliśmy ruszyć na jakiś rodzaj z ofensywny, to nie moglibyśmy zrobić tego sami osobiście - nigdy nie liczyliśmy więcej niż 15 w  ustalonym czasie -  oczywiście spróbowalibyśmy nakłaniać innych dowódców polowych do współpracy z nami. Khatab był świadom tego co robiłem zawczasu i on nie współpracowałby z mną, czasami darowałby jakieś granaty dla ataku.

Q.: Czy planujesz, by powrócić tam z powrotem?

Collins A.: Próbowałem pójść przed końcem [września 2002], ale nie jestem tylko  pewny jaką  trasą . Dużo dziennikarzy wchodzi przez  północ i nie mogę zrobić tego z uwagi na oczywiste powody. To zostaje Południe i rozumiem  ze względu na, aktualną sytuację w Gruzji, że to jest raczej trudne, dla ktoś, kto chce  stamtąd dotrzeć do Czeczenii. Nie jestem tylko pewny kiedy byłbym w stanie  iść.

Q.: Ten wywiad będzie wysłany do wielu rosyjskich źródeł medialnych. Czy jest cokolwiek co szczególnie chcesz powiedzieć do nich?

Collins A.: Rosjanie powinni być aktywniejsi w próbach zatrzymania wojny. I wiem, że  byli w przeszłości, próbując popierać jakieś protesty, ale wojna jest tak niewłaściwa, pod tak wieloma różnymi kątami, pod kątem prawnym, humanitarnym i moralnym - to jest  tak niewłaściwe, na wszelkie sposoby, gdy patrzysz na to. Nie możesz tylko wejść do kraju i spróbować unicestwić całe to miejsce.
Jeżeli kiedykolwiek widziałeś jak oni atakują miasto -  zaczynają od jednej strony  pociskami Grad i artylerią i czołgami i  tylko zrównują z ziemią miasto od jednej strony do innej. To jest tak powszechne,  widzieć, jak rosyjski opancerzony batalion odjeżdża  ze wsi albo miasta i tyły ich BMPs i BTRs są napełnione  zrolowanymi  dywanami i meblami z domów ludzi - oni plądrują, na miłość Boską - i nie mówimy tu o małej skali, mówimy o całych batalionach plądrujących całe wsie i miasta i oczywiście gwałcąc i zabijając. Nikt nie musi wziąć mojego słowa z uwagi na to – human rights watches udokumentowały tak bardzo te rzeczy. Ostatecznie, rosyjska armia będzie pokonana jedną albo drugą  drogą, ale jak wielu cywilów Czeczenów musi umrzeć w procesie i, dla tej sprawy, jak wielu młodych rosyjskich żołnierzy musi umrzeć?
Moje sumienie jest czyste po walczeniu przeciw rosyjskiej armii w Czeczenii, kiedy  patrzę na to co oni zrobili  Czeczeńcom. Ale jako istota ludzka, nadal czuję zło, że 17 i 18 - letni  rosyjscy chłopcy muszą umrzeć w tej ziemi nazywanej Czeczenią. I za co? - Zaznaczę, oni nawet nie wiedzą, dlaczego oni umierają. Położyć kres wojnie, na miłość Boską - nigdy nie będziesz kończył czegokolwiek - Czeczeni, których,  tak dużo mówiło  do mnie « tylko chcemy żyć naszym życiem i praktykować naszą religię, nie  przeklinamy Rosji  tak jak ona to robi, nie chcemy zaatakować ich, nie chcemy najechać ich, tylko chcemy żyć».

Washington ProFile
www.washprofile.org